कुनै समय वसन्तपुर दरबार स्क्वायर छेवैको झोंछे लागूपदार्थ पाइने र प्रयोग गर्ने थलोका रूपमा चिनिन्थ्यो। स्वदेशी त थिए नै, विदेशीहरू पनि झोंछे पुगेर पर्याप्त मनोरञ्जन लिन्थे। यसलाई विदेशीहरूले कुनै समय लागूपदार्थ प्रयोगका लागि उपयुक्त गन्तव्य मान्दै पि|mक स्टि्रट समेत भन्थे तर अहिले समय फेरिएको छ। झोछंेबाट सुरु भएको लागूपदार्थको कारोबार र प्रयोगको झट्का राजधानी हुँदै देशका प्रमुख सहरसम्म पुगेको छ। राजधानीको गोंगबु, बुद्धनगर, मैतीदेवी, कपन, ठमेल, डल्लु, कालीमाटी तिर केन्दि्रत लागूपदार्थको बजार अहिले जावलाखेलतिर सरेको बताइन्छ। लागूपदार्थविरुद्ध कार्यरत संस्था नार्कोनन, नेपालले जनाएअनुसार हाल देशका प्रमुख सहरमा पनि लागूपदार्थको
स्वास्थ्य मानव जीवनका लागि सबै भन्दा ठुलो सम्पती हो । आफुमा स्वस्थ्य भइञ्जेल ख्याल नगरेर बिग्रिएको स्वास्थ्य पुनस् सुधार्नका लागि मानिस सबै कुरा गुमाउँन पनि तयार बन्छ । तर पनि एक पटक बिग्रिसकेको स्वास्थ्य स्थिती 
सिकन्दर महान्को नाम पनि प्रायः हामी सबैले सुनेको हुनुपर्छ । उनी जति कडा मिजासका थिए त्यत्तिकै अनुशासित पनि थिए । ठूलालाई सम्मान र सानालाई स्नेह गर्नुपर्छ भन्ने उनको मान्यता थियो । विश्वविजयी सिकन्दरको पितृभक्ति र मातृभक्तिजस्तै गुरुभक्ति पनि अनुपम थियो । उनी गुरु अरस्तुलाई अति सम्मान गर्दथे । उनले गुरुको आदेशलाई कहिल्यै लत्याएनन् । उनका निम्ति गुरुको आदेश कोसेढुङ्गो सावित हुन्थ्यो । उनले गुरुको आदेश विपरीतको आचरण कहिल्यै गरेनन् । गुरु अरस्तु पनि उनलाई त्यत्तिकै स्नेहभावले हेर्दथे । उनीहरूबीच पितापुत्रको भन्दा पनि घनिष्ट सम्बन्ध थियो ।
बालबालिकाहरूसँगको व्यवहारमा हुने गल्ती
